X
تبلیغات
به نام خدا

به نام خدا

به وبلاگ من خوش آمديد

بيوگرافي تيم ارسنال


شهر زیبا و صنعتی لندن، از جمله شهرهای متمدن و قدیمی اروپا به شمار می آید و مردم این شهر به ورزش فوتبال علاقه فراوانی دارند از این رو تیم های زیادی در این شهر به وجود آمده اند که یکی از این تیم ها، تیم پر افتخار آرسنال است.

این تیم را با 13 قهرمانی لیگ و 9 جام حذفی را باید یکی از بزرگترین تیم های جزیره دانست که در این ادعا هیچ شکی وجود ندارد.

شروع داستان آرسنال در سال 1886 و به نام دایال اسکوئر Dial Square FC آغاز شد، تیمی متعلق به کارخانه اسلحه سازی سلطنتی در جنوب شرقی لندن، از همان زمان لقب تفنگداران The Gunner به این تیم اطلاق شد، اما مدتی بعد نام وولویچ اف سی آرسنال تغییر یافت.

این تیم در سال 1891 حرفه ای شد و 2 سال بعد به لیگ انگلیس پیوست و در سال 1904 به دسته اول راه یافت، اما نتوانست در این دسته باقی بماند.

در فصل 14-1913 باشگاه به حاشیه شمال رودخانه تایمز و منطقه هایبوری تغییر مکان یافت و نام آن به آرسنال تغییر پیدا کرد. در سال 1919 آرسنال بار دیگر به دسته اول بازگشت و تاکنون موفق شده خود را حفظ کند. این رکوردیست که هنوز در فوتبال انگلیس دست نخورده باقی مانده است و هر سال به قدمت آن افزوده می شود.

شش سال بعد دومین اتفاق مهم پس از صعود به دسته اول برای آرسنال رخ داد، در سال 1925 هربرت چاپمن به سمت مربیگری این تیم برگزیده شد.

چاپمن که پیش از آن تیم هادرزفیلد تاون را به 3 قهرمانی پیاپی در لیگ رسانده بود، این عمکرد درخشان را در آرسنال تکرار کرد. پس از قهرمانی در جام حذفی در سال 1930 که به فتح لیگ در 12 ماه بعد پیگیری شد، آرسنال با رکورد هادرزفیلد برابری کرد، چرا که قهرمانی در سال های 1933 تا 1035 نیز به درست آمد.

به جز این افتخارات چاپمن انقلاب تاکتیکی را در آرسنال و انگلستان با استفاده از سیستم W-M بوجود آورد. مرگ این مرد بزرگ در سال 1934 آرسنال را بهت زده نمود و به هرجال جرج آلیسون جای وی را پر کرد.

در زمان مربیگری آلیسون و با حضور مهاجمی چون "تد دراکی" در سالهای 1936 و 1938 به ترتیب جام حذفی و لیگ را فتح کردند و پس از جنگ جهانی دوم 2 عنوان دیگر در سالهای 1948 و 1953 نصیب آرسنال شد که دومی با تفاضل گل بهتر به پرستون نورث اند به دست آمد. به . علاوه جام حذفی 1950 نیز به افتخارات سرخپوشان افزوده شد. آرسنال تا کنون 12 بار قهرمان جام قهرمانان انگلیس نیز شده است.

پس از نیم دهه سکون، بار دیگر در زمان "برتی می" روند اوج گیری آرسنال آغاز شد. لندنی ها در سال 1979 (5 سال پس از می) جام بین شهرهای فیرزکاپ (Fairs Cup) که ابتدا جام یوفا با این نام برگزار میشد را فتح کردند. یک فصل لیگ و جام حذفی را تواماً به دست آورد ، اما دوباره دوران رخوت فرا رسید و تمام تلاش تیم تا پایان این دهه یک قهرمانی در جام حذفی 1979 آن هم با پیروزی دلچسب بر منچستریونایتد را به همراه داشت.

هشت سال انتظار دیگر آرسنالی ها، آغاز دوران طلایی به رهبری جرج گراهام به همراه داشت. قهرمانی جام اتحادیه با پیروزی بر لیورپول حاصل شد. اما یک پیروزی احساسی با گل دقیقه آخر مایکل توماس در آنفیلد برد دیگری را برای آرسنال به ارمغان آورد تا آن ها در آخرین لحظه قهرمانی لیگ در سال 1989 را از لیورپول بربایند. تیم گراهام در سال 91 قهرمان لیگ، در سال 93 دو جام و در سال 94 قهرمان جام یوفا شد.

استادیوم اختصاصی توپچی های لندن، هایبوری نام داشت که با توجه به تعداد بی شمار هواداران این تیم، این استادیوم گنجایش بسیار کمی داشت و جوابگوی هجوم تماشاگران نبود. سرانجام در اوایل دهه جدید سران باشگاه با ساخت یک استادیوم جدید و بزرگ با امکاناتی پیشرفته از هایبوری به خانه جدیدشان که با مشارکت شرکت هواپیمایی امارات ساخته شده است نقل مکان کردند.

بعد از جدایی گراهام، آرسن ونگر رهبری آرسنال را در آستانه قرن جدید پذیرفت.
مرد فرانسوی با آوردن ستارگان متعدد بین المللی و از جمله هموطنانش نظیر پاتریک ویرا و تیری هانری، از سال 2000 به بعد 6 قهرمانی را نصیب باشگاه کرد.

آرسنال در این سال ها با درخشش ستارگان انگلیسی خود همچون دیوید سیمن (دروازه بان افسانه ای آرسنال و انگلستان) تونی آدامز، دیوید پلات، یان رایت و ستارگان خارجی مانند دنیس برک گمپ، مارک اوورمارس (هلند) ، پاتریک ویرا، امانوئل پتی، سیلوین ویلتورد، تیری آنری، نیکلاس آنلکا، رابرت پیرس (فرانسه) فردریک لیونبرگ (سوئد) در میادین مخالف انگلیس و اروپایی درخشیده است. تاکنون مردان ونگر به رغم شایستگی نتوانسته اند در رقابت های حرفه ای اروپا موفق باشند.

توپچی ها تا انتهای فصل 09-2008، 83 فصل متوالی در لیگ یک و لیگ برتر حضور داشته و موفق به کسب 13 قهرمانی شده اند. آن ها با جرج گراهام 6 جام مهم را در نه سال (87-1986 تا 95-1994 ) فتح کردند. و تحت هدایت آرسن ونگر فرانسوی توانستند به سه عنوان قهرمانی در لیگ در سال های 1998، 2002 و 2004 دست یابد. آرسنال فصل 06-2005 توانست با انجام بازی های درخشان به فینال جام باشگاه های اروپا راه یابد، اما مغلوب بارسلونا شد و به عنوان نایب قهرمانی این جام رضایت داد.



برتی می (Bertie Mee) همراه با دو جامی که در سال 1971 کسب کرد
باشگاه آرسنال تاکنون 13 بار فاتح لیگ انگلیس شده است که 3 تای آن ها در ليگ برتر بوده است. همچنين اين باشگاه 10 بار F.A.Cup را تصاحب کرده است.

قهرمانی در لیگ (13 مرتبه):

2004, 2002, 1998, 1991, 1989, 1971, 1953, 1948, 1938, 1935, 1934, 1933, 1931


قهرمانی در F.A Cup (جام حذفی، 10 مرتبه):

2005: با شکست منچستریونایتد در ضربات پنالتی با نتیجه 5-4 (تساوی 0-0 در 120 دقیقه)
2003: با شکست 1-0 ساوتهمپتون
2002:با شکست 2-0 چلسی
1998: با شسکت 2-0 نیوکاسل یونایتد
1993: با شکست 2-1 شفیلدونزدی
1979: با شکست 3-2 منچستریونایتد
1971: با شکست 1-0 لیورپول
1950: با شکست 2-0 لیورپول
1936: با شکست 1-0 شفیلدیونایتد
1930: با شکست 2-0 هادرزفیلد تاون
قهرمانی در League Cup (جام اتحادیه، 2 مرتبه):

1993: با شکست 2-1 شفیلدونزدی
1987: با شکست 2-1 لیورپول

قهرمانی در جام خیریه/عوام (11 مرتبه + 1 بار مشترک)

2004: با شکست 3-1 منچستریونایتد
2002: با شکست 1-0 لیورپول
1999: با شکست 2-1 منچستریونایتد
1998: با شکست 3-0 منچستریونایتد
1991: تساوی 0-0 با تاتنهام هاتسپر (قهرمانی مشترک)
1953: با شکست 3-1 بلکپول
1948: با شکست 4-3 منچستریونایتد
1938: با شکست 2-1 پریستون نورث اند
1934: با شکست 4-0 منچسترسیتی
1933: با شکست 3-0 اورتون
1931: با شکست 1-0 وست برومویچ آلبیون
1930: با شکست 2-1 شفیلدونزدی

قهرمانی جام اروپایی (Fairs Cup) فیرز کاپ (1 مرتبه)

1970: با شکست 4-3 اندرلخت در مجموع

قهرمانی (Cup Winners Cup) جام برندگان جام اروپا (1 مرتبه)

1994: با شکست 1-0 پارما

قهرمانی (FA Youth Cup Winners) جام جوانان اتحادیه فوتبال انگلیس (7 مرتبه)

2009: با شکست 6-2 لیورپول در مجموع
2001: با شکست 6-3 بلکبرن روورز در مجموع
2000: با شکست 5-1 کاونتری سیتی در مجموع
1994: با شکست 5-3 میلوال در مجموع
1988: با شکست 6-1 دانکستر روورز در مجموع
1971: با شکست 2-0 کاردیف سیتی در مجموع
1966: با شکست 5-3 ساندرلند در مجموع

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم مرداد 1390ساعت 18:2  توسط محمد مهدي نوروزي  | 

بيوگرافي لورل و هاردي

زوج همیشه محبوب

لورل

در بین تمام کمدین‎های دنیا که از آغاز سینما، محبوب دل تماشاگران شده بودند، جایگاه کمدین‎هایی که به صورت زوج در سینما چهره شدند، نام اولیور هادری و استن لورل قبل از نام‎های دیگر قرار می‎گیرد.

چهره‎های جدید کمیک مربوط به سال‎های 80 و90 و حتی کمدین‎های چهره شده در هزاره سوم؛ با وجود داشتن جایگاه تثبیت شده خود هنوز هم از لحاظ ماندگاری در سینما نتوانسته‎اند از لورل و هاردی پیشی بگیرند.

 علت این ماندگاری و محبوبیت را در چه مواردی باید جستجو کرد و راز موفقیت این دو در چه بوده است؟

 

 

از این پس می توانید بهترین ها و منتخب ترینهای کمدی را در سایت فیلم و انیمیشن تبیان بیابید. کمدی های زیبایی از لورل و هاردی مانند: (خرابکاری)، (محموله سنگین)، (مسیر پر زحمت)، (کتک کاری )، (برخورد مناسب) و ...

هاردی و لورل

در این میان هاردی و لورل بیانگر طیف متوسط جامعه بودند و در داستان هایشان عمدتا قصه ای روایت می گردید که طبقه متوسط جامعه بیشتر با آن هم ذات پنداری می نماید.

این مورد از اصلی ترین دلایلی است که ماندگاری خاص این دو را باعث گردیده است . طیف متوسط هر جامعه بیشترین درصد جمعیت کل را در یک کشور تشکیل می دهند. پس بی دلیل نیست که آمار تماشاگران لورل و هاردی همواره درصد بالایی را به خود اختصاص می داده است.

فیلمهای موجود در بانک فیلم و انیمیشن تبیان از لورل و هاردی: (وحشت بی مورد)، (نجات سرباز ادی،(عاقبت کرکری)، (فرار)، (جای خواب)، (نجات ناشیانه)، (معاینه)، (مزایده خیریه)، (نفوذ سخت)، (سوء تفاهم پر زحمت)، (پشتیبان)، (خرابکاری در پارکینگ)، (راننده ی دست و پا چلفتی) و دهها فیلم دیگر.

هاردی

لورل و هاردی ( Laurel and Hardy) نام زوج کمدین مشهور دهه‌های بیست تا پنجاه سینمای آمریکا است.

استن لورل و اولیور هاردی در سال ۱۹۱۹ در کمپانی فاکس قرن بیستم و در فیلم سگ خوشبخت (که در ۱۹۲۱ اکران شد). همکاری خود را آغاز کردند و سپس به استدیوی فیلم سازی "هال روچ" پیوستند و این همکاری در حدود سی سال ادامه یافت.

طنزهای لورل و هاردی در زمان حیات ایشان هیچگاه نتوانست توجه منتقدین را به خود را جلب کند و تنها فیلم "آزادی" محصول ۱۹۲۹ توانست برنده جایزه اسکار شود. اما بر عکس در میان مردم جهان طرفداران زیادی داشتند.

 

برخی از فیلم های شاخص

ما را ببخشید (Pardon Us ، 1931)، زحمت را کم کن (Pack Up Your Troubles ، 1932)

پسران صحرا (Sons of the Desert، 1933)، به سوی غرب (Way Out West،1937)

خانم سوئیسی (Swiss Miss،1938)، ساده‌لوح در آکسفورد (A Chump at Oxford،1939)

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم مرداد 1390ساعت 16:39  توسط محمد مهدي نوروزي  | 

بيوگرافي پله

ادسون آرانتس دوناسیمنتو ملقب به پله (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. پله در دوران بازی‌گری خود سه جام جهانی را کسب کرد و رکوردهای بسیاری را شکست (از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند). از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) بودند. او عموما به عنوان بزرگ‌ترین بازی‌کن تاریخ جهان شناخته می‌شود.

او ضمن مهارت بازی به عنوان هافبک یا مهاجم، مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام‌کننده‌ای قهار بود، دریبل‌زنی بی‌نظیر و پاسوری به یاد ماندنی. او حتی – به عنوان یک فوروارد – تکل‌زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از معروف‌ترین ویژگی‌هایش هستند.

او در دوران حرفه‌ای خود سه جام جهانی را کسب کرد و ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها سال‌های آخر عمر را به آمریکا رفت تا برای کوسموس بازی کند. بعد از بازنشستگی در ۱۹۷۷ او به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرده‌است و مدتی وزیر وزرش برزیل بوده‌است.

باز هم سلام به همه عزيزان از تاخيري که داشتم از همه پوزش ميخوام يکم سرم شلوغ بود اما دوباره ميخوام از فوتبال بگم و اينبار از پله اسطوره و سلطان فوتبال جهان بگم . پله يا به عبارتي ادسون ارانتس دونا سيمونته ستاره سابق فوتبال جهان متولد 23 اکتبر 1940 ميلادي در Três Coraç?es (MG), Brazil ميباشد . پله را بسياري از کارشناسان خبره فوتبال جهان برترين و بزرگترين فوتباليست تاريخ جهان مي نامند . کسي که در 17 سالگي تونست تيم برزيل رو براي اولين بار قهرمان جهان کند . در واقع لقب پله در دنيا "The King of Football" سلطان فوتبال و در جايي ديگر هم به "The King Pelé" يا سلطان پله معروف ميباشد . وي همچنين لقب Footballer of the Century يا همون برترين فوتباليست قرن رو هم از سوي فيفا از ان خودش کرده است . وي همچنين عنوان Athlete of the Century يا همون برترين ورزشکار قرن رو هم از سوي کميته بين المللي المپيک براي خودش اختصاص داده . پله همچنين يکي از اعضاي National Soccer Hall of Fame يا تالار افتخارات فوتبال هم ميباشد . وي همچنين تنها فوتباليستي در جهان ميباشد که تونسته در دنياي حرفه اي فوتبال بيش از 1000 گل به ثمر برسونه البته به احتمال فراوان روماريو ستاره ديگري از برزيل هم که الان به مرز 999 گل رسيده بتونه به جمع پله بپيونده . پله در 15 سالگي به تيم Santos Futebol Clube و در 16 الگي وارد تيم ملي برزيل و در 17 سالگي هم با برزيل قهرمان جهان شد . وي با وجود پيشنهادهاي بزرگ از سوي تيمهاي ثروتمند اروپايي در تيم خود سانتوس باقي ماند و 2 دهه براي اين تيم بازي کرد چيزي که الان ديگه بين بازيکنان وجود نداره و يک بازيکن به محض دريافت يک پيشنهاد يه دلار بيشتر تيم خود و طرفداراني که به عشق او به استاديوم ميرفتند رو ترک ميکنه و به يه تيم ديگر ميره . در واقع پله به هيچ وجه پول رو به هواداران سانتوس ترجيح نداد و از اين نظر هم يه نابغه در جهان هست . پله در نهايت در سال 1975 از دنياي فوتبال خداحافظي کرد البته نه به صورت کامل . از تکنيکهايي که پله در اونها شهرت داشت ميشه به دريبل هاي بدون استپ و پاسهاي رويايي و سرعت و شوتهاي محکم و ضربات سر استثنايي اون نام برد . پله همچنين برترين گلزن تاريخ فوتبال برزيل هم ميباشد . و جالب تر اينکه تنها فوتباليست در جهان که موفق شده 3 بار قهرمان جهان بشود . پله در نهايت در سال 1977 به صورت کامل از دنياي فوتبال خداحافظي کرد و در حال حاضر هم يکي از سفيران فوتبال در جهان ميباشد . پله در خانواده اش به Dico شهرت داشت . در واقع شهرت اصلي او Pele نبوده بلکه به دليل اينکه وي به دروازه بان تيم واسکوداگاما که نام وي Bilé بوده علاقه خاصي داشته لقب او را هم پله يا Pilé مي نامند . پدر پله هم فوتباليست بود اما به دليل اسيب ديدگي از ناحيه زانو زود از دنياي فوتبال اون هم با تيم Atletico Mineiro خداحافظي کرد . در سن 15.5 سالگي به تيم جوانان سانتوس و پس از يک سال بازي به تيم بزرگسالان سانتوس پيوست . پله در اولين بازي براي تيمش در برابر کورينتيانس که با برد 7-1 اين تيم همراه بود يک گل به ثمر رسوند . در سن 16 سالگي در صدر جدول گلزنان ليگ برزيل قرار گرفت . فقط بعد از 10 ماه از عقد قرارداد حرفه اي با سانتوس به تيم ملي برزيل دعوت شد . بعد از جام جهاني 1962 با تيم برزيل بسياري از تيمهاي ثروتمند اروپايي خواهان وي شدند اما دولت برزيل با اعلام اينکه پله به عنوان گنجينه ملي برزيل ميباشد مانع از پيوستن وي به تيمهاي اروپايي شد . در 19 نوامبر 1969 پله موفق شد 1000 امين گلش رو به ثمر برساند . در واقع اين گل در استاديوم ماراکانا و در برابر تيم واسکوداگاما و از روي نقطه پنالتي به ثمر نشست . در جايي پله اعام کرد که زيباترين گلي که زده در استاديوم Rua Javari stadium و در ليگ Campeonato Paulista و در برابر رقيب منطقه اي سائوپائولو يعني Juventus بوده است هر چند تصوير ويديويي از اين گل وجود نداره اما به درخواست پله يک انيميشن از اين صحنه درست شد . البته با ارزشترين گل يا به عبارتي goal worthy of a plaque در برابر فلوميننزه و در استاديوم ماراکانا و در مارس 1961 رخ داد که اين گل رو هم زيباترين گل در تاريخ استاديوم ماراکانا شناخته اند . يکي از داستانهاي جالب در مورد پله به اين صورت هست که در سال 1967 دو گروه از نفاق افکنان در نيجريه که با هم جنگ ميکردند 2 روز را اعلام اتش بس ميکنند تا بتونن بازي دوستانه پله را در لاگوس مشاهده کنند . در سال 1972 و پس از 17 سال بازي در تيم سانتوس از اين تيم خداحافظي کرد و در سال 1974 با تيم امريکايي نيويورک کاسموس براي فصل 1975 قراداد امضا کرد . و در اخرين سال حضورش در اين تيم موفق شد اين تيم را به مقام قهرماني ليگ امريکا برساند البته در سال 1977 ميلادي . در اول اکتبر 1977 کفشهايش را براي هميشه در برابر خيل عظيمي از مردم در استاديوم Giants Stadium اويزان کرد . در اين ديدار دوستانه وي يک نيمه در تيم کاسموس و يک نيمه هم در تيم سابقش سانتوس بازي کرد و در پايان ديدار هم پيراهن شماره 10 تيم سانتوس به افتخار وي براي هميشه بازنشسته شد و به پله تعلق گرفت . اولين بازي ملي پله در 7 جولاي 1957 برابر ارژانتين و به شکست 2-1 برزيل منجر شد که در ان بازي پله تنها گل برزيل را به ثمر رساند يعني 3 ماه قبل از رسيدن به سن 17 سالگي . اولين گلش در جام جهاني هم در برابر ولز و در جام جهاني 1958 سوئد بود که به عنوان جوانترين بازيکن هم معرفي شده بود . جوانترين بازيکن در تاريخ جامهاي جهاني ميباشد که موفق شد در برابر تيم فرانسه و در نيمه نهايي جام 58 موفق به زدن 3 گل در يک ديدار يا همان هت تريک شود با سن 17 سال و 239 روز . جوانترين بازيکني ميباشد که موفق شده در فينال جام جهاني حضور داشته است با سن 17 سال 249 روز . در فينال جام 58 هم 2 گل به ثمر رساند که يکي از گلهاي وي را جزو برترين گلهاي تاريخ جام جهاني به شمار مي اورند . تا اينجا رو داشته باشيد ... دوستان پله اينقدر افتخارات داره که توي چندين صفحه هم نميشه کامل به اونها پرداخت و با توجه به اينکه دوستان هم خسته نشوند ادامه مطلب هم در روزهاي اينده به سايت اضافي ميشه مرسي از اينکه تا اينجاي کار همراه ما بوديد و به اميد ديدار سلام دوباره به همه دوستان در این قسمت به ادامه بررسی زندگی ورزشی پله میپردازیم و قسمت دوم رو اغاز میکنیم که به سال 1962 رسیدیم. در جام جهانی 1962 پله در بازی مقابل چک و اسلواکی وقتی دو بازیکن حریف رو دریبل زد با خطای فاحش مدافع حریف روبرو شد و در نهایت جام جهانی رو هم از دست داد . جالبه بدونید کسی که جانشین پله در ادامه تورنمنت شد کسی نبود بجز گارینشای معروف که اتفاقا هم تونست باعث دومین قهرمانی تیم برزیل در جام جهانی بشه و ستاره مسابقات هم لقب بگیره . در جام جهانی 1966 و در حالی که پله موفق شد برای سومین بار متوالی و در 3 جام جهانی گلزنی کنه برای برزیل و در بازی سوم در برابر پرتغال باز هم بر اثر تکلهای متوالی و خشن تیم پرتغال پله باز هم ناچار به ترک جام جهانی شد به طوری که بعد از پایان مسابقات اعلام کرد که دیگر حاضر نیست در جام جهانی بازی کند جامی که در نهایت برزیل در دور اول اون در عین ناباوری حذف شد . در جام جهانی 1970 وقتی پله به تیم دعوت شد ابتدا اون رو رد کرد اما به ناچار دعوت به تیم ملی رو قبول کرد و در تیم برزیل که به گواه بسیاری از کارشناسان فوتبال جهان برترین تیم تاریخ فوتبال جهان هم میبود بازی کرد و اتفاقا با اون تیم هم قهرمان شد تیمی که شامل بازیکنانی چون Rivelino, Jairzinho, Gérson, Tostão و Clodoaldo بود . پله در جام جهانی 1970 هم موفق به گلزنی شد و به عبارتی تنها فوتبالیستی هست که تونسته در 4 جام جهانی گلزنی کنه که واقعا خارق العاده است . در فینال جام 70 پله گل ابتدایی بازی رو زد و در 2 گل دیگر هم به عنوان پاسور شریک بود که در نهایت با برتری 4-1 برزیل همراه بود به عبارتی برزیل تمام بازیهای خودش رو با برد به پایان رسوند . با این قهرمانی برزیل برای همیشه Jules Rimet Trophy را از ان خودش کرد . اخرین بازی پله برای زردپوشان برزیلی در تاریخ 18 جولای 1971 و در برابر تیم یوگسلاوی و در شهر ریودوژانیرو بود . رکورد وی هم در تیم برزیل برابر با 67 برد و 14 تساوی و 11 باخت و 3 قهرمانی در جام جهانی هست که تا به حال کسی به اون دست پیدا نکرده است و یه نکته جالب هم اینکه تیم برزیل در مسابقاتی که پله و گارینشا به طور همزمان در تیم برزیل بازی میکردند رنگ شکست را هرگز به خودش ندید . دوستان در قسمت پایانی وسوم به بررسی افتخارات پله اعم از اینکه چند تا بازی انجام داده یا چند تا گل زده خواهیم پرداخت پس تا دیداری دیگر بدرود . سلام به همه دوستان عزیز در این بخش اخر کلیه افتخاراتی رو که پله کسب کرده را با هم مرور میکنیم پله با تیم سانتوس که تمام فوتبال حرفه ای خود رو با این تیم انجام داد موفق به کسب قهرمانی های فروانی شد . 10 قهرمانی در Campeonato Paulista و 3 قهرمانی در Torneio Rio-São Paulo و یکبار قهرمانی در Torneio Roberto Gomes Pedrosa (Taça de Prata) و 5 قهرمانی در Taça Brasil و 2 قهرمانی در Copa Libertadores و 2 قهرمانی هم در Intercontinental Cup و یک قهرمانی هم در South-American Recopa از افتخارات او با پیراهن تیم سانتوس می باشد . با تیم نیویورک کاسموس هم یکبار در سال 1977 و در مسابقات NASL قهرمان امریکا شد . اما با پیراهن برزیل 3 بار قهرمان World Cup و 2 بار قهرمان Roca Cup و یکبار هم قهرمان Copa O'Higgins و یکبار نیز قهرمان Copa Atlântica شد . سایر رکوردهای شخصی پله هم به قرار زیر میباشد : در سال 1999 به عنوان برترین ورزشکار قرن از سوی کمیته بین المللی المپیک برگزیده شد . در دسامبر 2000 به عنوان برترین فوتبالیست قرن بیستم معرفی شد . در همان سال پله جایزه مادام العمر Laureus World Sports Awards را که در افریقای جنوبی و توسط رییس جموهر ان کشور یعنی نلسون ماندلا اهدا میشد را از ان خود کرد . در سال 2005 هم پله جایزه BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award رو از شبکه بی بی سی مال خود کرد . اما کمی هم به بازیها و گلهای وی بپردازیم : پله در 1363 بازی توانسته 1281 گل به پمر برساند البته این شامل بازیهایی هم میشه که پله با تیمهای سانتوس و نیویورک در تورهای مختلف انجام داده است و اون بازیها هم برای وی حساب شده است حتی بازیهای که برای تیم نیروهای نظامی با پیراهن برزیل انجام داده است . تعداد گلهای به ثمر رسانده پله در مسابقات لیگ برزیل شامل 589 گل در 605 بازی میباشد . پله در جایگاه سوم برترین گلزنان ملی جهان با 77 گل در 92 بازی . همچنین وی در جایگاه چهارم و پشت سر رونالدو و گرد مولر و ژوست فونتن در لیست برترین گلزنان تاریخ جام های جهانی می باشد با 12 گل . پله در 3 قهرمانی برزیل در جام جهانی سهم داشته اگرچه در فینال 62 به دلیل مصدومیت حاضر نشد . و جزو بازیکنانی میباشد که موفق شده اند در 2 فینال جام جهانی گلزنی کنند به همراه پل برایتنر المانی و زین الدین زیدان فرانسوی و واوای برزیلی . او همچنین جزو یکی از 5 بازیکنی هست که موفق شده از روی یک ضربه ازاد ایستگاهی به طور مستقیم گلزنی کنه در 2 جام متفاوت به همراه Rivelino, Teófilo Cubillas, Bernard Genghiniو David Beckham . او همچنین جزو دو نفری هست که موفق شده اند در 4 جام جهانی گلزنی کنند به همراه اووه زیار المانی البته من در یکی از مطالب بالا به اشتباه فقط ذکر کردم که پله به تنهایی دارای این عنوان هست که الان از همه پوزش میخوام و به نوعی اون رو تکمیل میکنم که هم پله و اووه زیلر در 4 جام متفاوت گلزنی کرده اند . بسیاری بر این باور هستند که اگر گلهای زده شده پله که بسیاری از اونها در مسابقات غیر رسمی زده شده است را حساب نکنیم معادلات طور دیگری خواهد بود بطور نمونه اگر بازیهای دوستانه هم برای گرد مولر المانی محاسبه شود وی دارای رکورد 1455 گل در 1204 بازی خواهد شد . یا در جایی دیگر اگر فقط رقابتهای رسمی محاسبه شود اینبار هم پله در جای دوم خواهد بود پشت سر ژوزف بیسکان . به طوری که وقتی از وی در این مورد که ایا تعداد گلهای تو بیشتر هست یا پله به صورت کنایه امیزی گفت : "who'd have believed me if I said I'd scored five times as many goals as Pelé?" . اما زندگی پله بعد از فوتبال هم جالبه در سال 1992 پله به عنوان سفیر سازمان ملل برای بوم شناسی و محیط یا درست تر اون ecology and the environment برگزیده شد . در سال 1995 هم به خاطر خدمات برجسته به ورزش جایزه Gold Medal رو از سوی رییس جمهور برزیل دریافت کرد . همچنین از سوی رییس جمهور برزیل به عنوان وزیر ورزش فوق العاده برزیل و همچنین سفیر حسن نیت یونسکو هم انتخاب شد . در ال 2001 هم بدلیل درگیری به خاطر اتهام رشوه گیری از سمت خود کناره گیری کرد . در سال 1997 هم مقام شوالیه گری بریتانیا به صورت افتخاری به پله اهدا شد . پله همچنین چندین زندگی نامه هم نوشته و چندین فیلم درباره زندگی وی هست . وی همچنین در سال 1981 و در فیلم فرار به سوی پیروزی که با حضور ستاره های فوتبال جهان و بازیگر مشهور هالیوود سیلوستره استالونه ساخته شد هم حضور داشت که در ان فیلم نقش زندانی هایی رو انجام دادند که در کمپی از نازیهای المانی زندانی بودند و با برگزاری یک مسابقه فوتبال موفق به فرار شدند . پله همچنین مربی شخصی ستاره حال حاضر جهان یعنی رونالدینهو هم میباشد . وی همچنین در 12 فیلم و مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرده است . اما زندگی شخصی پله : پله در کل 2 بار ازدواج کرده است که اولین ان در سال 1966 و با روزماری میباشد که 3 فرزند از ان دارد و در سال 1982 هم از وی طلاق گرفت و دومین بار هم در سال 1994 با اسیریا ازدواج کرد که 2 فرزند هم از وی دارد . پله یک دختر دیگر هم  داشت که به نام Sandra Regina Arantes do Nascimento بود و در اکتبر 2006 بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفت . دوستان این بود زندگی ورزشی پله اسطوره ورزش جهان که علی رغم رنگین پوست بودنش تونست به تمامی این افتخارات برسد و به مروارید سیاه شهرت پیدا کند .

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم مرداد 1390ساعت 11:38  توسط محمد مهدي نوروزي  | 

بيوگرافي زيدان

   زین‌الدین یزید زیدان (زاده‌ی 23 ژوئن 1972 در مارسی, فرانسه) (ملقب به زیزو) فوتبالیست شهیر فرانسوی (الجزایری‌‌الاصل) است که در میانه‌ی میدان بازی می‌کند و عموماً به عنوان یکی از به‌ترین بازی‌کنان تاریخ فوتبال شناخته می‌شود. او تا بحال برای تیم‌های باشگاهی همچون یوونتوس و رئال مادرید و تیم ملی فرانسه به میدان آمده است.
او در تاریخ فوتبال خود, سه بار جایزه‌ی بهترین بازیکن سال جهان, یک بار جایزه‌ی بهترین بازیکن سال اروپا,یک بار جایزه‌ی پرارزش‌ترین بازی‌کن جام باشگاه‌های اروپا و یک بار جایزه‌ی به‌ترین بازیکن جام جهانی را دریافت کرده است و به قهرمانی جام جهانی, جام ملت‌های اروپا, جام باشگاه‌های اروپا, لیگ ایتالیا, و لیگ اسپانیا نائل آمده است و از این رو می‌توان او را از پرافتخارترین بازی‌کنان تاریخ دانست. او در ضمن در فینال جام جهانی (دو بار) و در فینال جام باشگاه‌های اروپا گل زده است.
افتخارات
جام جهانی: 3 بار حضور (1998,2002,2006) - یک بار قهرمانی (1998) - یک بار نایب قهرمانی (2006)
جام ملت‌های اروپا: سه بار حضور (1996,2000,2004), یک بار قهرمانی (2000)
جام باشگاه‌های اروپا: یک بار قهرمانی (در 2001-2002 با رئال مادرید)
لیگ ایتالیا: دو بار قهرمانی (در 1996-1997 و 1997-1998 با یوونتوس)
لیگ اسپانیا: یک بار قهرمانی (در 2002-2003 با رئال مادرید)
جام بین‌قاره‌ای: دو بار قهرمانی (در 1996 با یوونتوس و در 2002 با رئال مادرید)
سوپرکاپ اروپا: دو بار قهرمانی (در 1996 با یوونتوس و در 2002 با رئال مادرید)
سوپرکاپ ایتالیا: یک بار قهرمانی (در 1997 با یوونتوس)
سوپرکاپ اسپانیا: دو بار قهرمانی (در 2002 و 2003 با رئال مادرید)

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 19:24  توسط محمد مهدي نوروزي  |